جنگ نرم افزار پدیده جدیدی نیست ومی توان گفت یک تعبیر جدید برای فعالیت های دشمنان است . آنچه من را وادار به نوشتن در فضای رایانه ای کرد ، احساس تکلیف بود و اگر در این سالها به توصیه های رهبر معظم انقلاب اسلامی در باره نهضت نرم افزاری و تولید علم توجه می شد ، اکنون با جنگ نرم افزار و تبعات آن روبرو نبودیم و من نیز به عنوان یک سرباز ولایت این بار لباس رزم را در فضای سایبر برتن کردم که امیدوارم قبول درگاه حق باشد.

استفاده شود و بسیجیان و سربازان ولایت باید بدانند که امرگردان های ما بایستی گردانهای علمی و وبلاگ نویسی باشند چرا که اکنون دشمن از طریق جنگ نرم و همین فضاهای مجازی ذهن و فکر جوانان کشور را هدف قرار داده است و سرمایه گذاری فراوانی برای خدشه دار نمودن فکر جوانان از طریق فضاهای رایانه ای نموده و به همین دلیل بایستی وبلاگ نویسان و متخصصان ولایتمدار در  این عرصه سازماندهی شوند.

تهدید نرم کنونی دشمنان ، حاصل شکاف بدنه فکری ، فرهنگی و مدیریتی جامعه و نظام است و حفره هایی که در بدنه نظام و اندیشه انقلاب ایجاد شده است به آنها اجازه می دهد که شکاف ها را با تهدید های نرم پر کنند.

باید بدانیم وآگاه باشیم جنگ نرم فقط از بیرون مرزها نیست ، بلکه درون خانه و شهر ماست آن هم در عرصه هایی که به دیگران وا گذاشته ایم ، بنابراین باید بدانیم که جنگ نرم قواعد بازی خود را دارد و نیازمند راهبردها ، تاکتیک ها ، ابزار، مهمات و تدارکات نرم است و سربازان نظام که این قواعد را می شناسند باید نقشه های ایستا و پویایی برای آن طراحی کنند.

من نیز به نوبت خود تنها راه و شیوه مبارزه و روبرو شدن با جنگ نرم را تجهیز به دانش ، عقلانیت ، نقد خلاق ، اندیشه ، اخلاق ، هنر و ادبیات می دانم و هر کس در عرصه تخصصی خود باید وارد میدان بشود.

در جنگ ، چه به عنوان مدافع و چه به عنوان مهاجم ، باید ماهیت آن و روشهای مبارزه را شناخت . اینک «جنگ نرم»به« عملیات روانی »و «بازی های رسانه ای» تقلیل یافته و در روش ها نیز جواز «ذبح اخلاق»! چنانچه توسط دشمنان صورت می گیرد ، داده شده است! این در حالی است که انقلاب اسلامی بر روی ارزش ها پایه گذارده شده است. لذا استراتژی تهاجمی و تدافعی انقلاب باید بر اساس ارزشهای انقلابی و با روشهای مشروع بنیان نهاده  شده و تحقق یابد و این بر عهده سربازان ولایت مدار نظام  می باشد.

مساله «ولايت فقيه‏»، يكى از مهم‏ترين مسائل جامعه اسلامى است كه بحث و گفتگو درباره آن، از دو جهت ضرورى مى‏باشد:

اول آنكه ولايت فقيه سنگ‏بناى نظام جمهوری اسلامی است و بر هر فرد مسلمان و انقلابى لازم است اين اصل اساسى را خوب بشناسد و سپس بر مدار آن حركت كند.

دوم اينكه دشمنان اسلام و انقلاب فهميده‏اند كه ظلم‏ستيزى انقلاب و نظام اسلامى، از اين اصل مهم و مترقى سرچشمه گرفته است و براى منحرف ساختن چنين نظام و انقلابى، بايد به قلب نيرودهنده و ستون استوار آن هجوم برند و به همين جهت است كه پس از پيروزى انقلاب اسلامی، در هر زمان مناسب، شبهاتى در زمينه اين اصل بى‏بديل مطرح گشته است.

مساله ولایت فقیه به معناى اعمال امورى که جنبه‏حکومتى داشته، در همان سال‏هاى آغاز «غیبت کبرى‏» در گفتارفقها و علما مطرح بوده است.حضرت امام خمینی ‏قدس سره در حوزه علمیه نجف اشرف، بحث‏ ولایت فقیه را  در جلسات درس‏خارج فقه خود مطرح نمود، در آن جاچنین فرمودند:

«موضوع ولایت فقیه چیز تازه‏اى نیست که ما آورده باشیم،بلکه‏این مساله از اول مورد بحث‏بوده است، حکم مرحوم میرزاى‏شیرازى (آیه الله العظمى میرزا محمد حسن شیرازى معروف به‏میرزاى بزرگ، وفات یافته 1312 ه.ق، مرجع تقلید بعد از استاداعظم شیخ انصارى) در حرمت تنباکو، چون حکم حکومتى بود، براى‏فقیه دیگر نیز واجب الاتباع بود، و همه علماى بزرگ ایران جزچند نفر از این حکم متابعت کردند، حکم قضاوتى نبود که بین‏چند نفر سر موضوعى اختلاف شده باشد، و ایشان روى تشخیص خود،قضاوت کرده باشد، بلکه روى مصالح مسلمین و به عنوان ثانوى،این حکم حکومتى را صادر فرمودند، و تا عنوان (ادامه استعمارانگلستان در رابطه با دخانیات) وجود داشت، این حکم نیز بود، وبا رفتن عنوان، حکم هم برداشته شد. و هم چنین مرحوم میرزامحمد تقى شیرازى (وفات یافته 1338ه. ق معروف به میرزاى کوچک‏از مراجع بعد از میرزاى شیرازى) که حکم جهاد دادند البته‏اسم آن دفاع بود و همه علما تبعیت کردند، براى این است که‏حکم حکومتى بود. به طورى که نقل کردند مرحوم کاشف الغطا(معروف به آیه الله شیخ جعفر کاشف الغطاء وفات یافته 1228ه.ق صاحب کتاب کشف الغطاء در فقه استدلالى) نیز بسیارى از این‏مطالب را فرموده‏اند، و از متاءخرین مرحوم نراقى (ملا احمد،وفات یافته سال 1245ه.ق) همه شوون رسول اللهصلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلمرا براى فقهاءثابت مى‏دانند، و مرحوم آقاى نائینى (آیه الله حاج میرزا حسین‏نائینى وفات یافته سال 1355 ه.ق) نیز مى‏فرمایند که این مطلب‏از حدیث مقبوله عمر بن حنظله استفاده مى‏شود. در هر حال طرح‏این بحث تازگى ندارد، و ما فقط موضوع را بیش‏تر مورد بررسى‏قرار دادیم، و شعب حکومت را ذکر کرده و در دسترس آقایان‏گذاشتیم تا مساله روشن‏تر گردد.‏»